The Kasperle theatre is historically shaped by political instrumentalization and as a pedagogical and ideological medium. Öztat is preocupied with two stock characters of the genre: Devil and Death. While both figures were subject to regulation by the German Reich Institut für Puppenspiel, founded in 1937, it was the Death puppet that disappeared from the ensemble and did not return. Öztat understands the enduring absence of Death as symptom of the repression that appears precisely in historical situations, in which state-sponsored violence is hushed up and mourning is prohibited. She conjures up the missing figure in a series of paintings titled Return of the Death Puppet. In various works in the exhibition, including the sculpture The Demons and The Demonized and a series of watercolors titled Studies on Evil, Öztat takes issue with racialized representations of the Devil in the hand puppets she collected.
-

Kasperle tiyatrosu, tarihsel olarak politik araçsallaştırma süreçleriyle şekillenmiş; pedagojik ve ideolojik bir araç olarak kullanılmıştır. Öztat, bu tiyatro geleneğinin iki temel karakteri olan Şeytan ve Ölüm figürlerine odaklanır. Her iki karakter de 1937 yılında kurulan Alman Reich Kukla Tiyatrosu Enstitüsü (Reich Institut für Puppenspiel) tarafından düzenlemelere tabi tutulmuş olsa da, topluluktan çıkarılan ve bir daha geri dönmeyen figür Ölüm kuklası olmuştur. Öztat, Ölüm figürünün kalıcı yokluğunu, özellikle devlet destekli şiddetin üzerinin örtüldüğü ve yas tutmanın engellendiği tarihsel dönemlerde ortaya çıkan bastırmanın bir belirtisi olarak yorumlar. Sanatçı, Return of the Death Puppet başlıklı resim serisinde bu kayıp figürü yeniden çağırır. Sergide yer alan The Demons and The Demonized adlı heykel ile Studies on Evil başlıklı suluboya serisi de dâhil olmak üzere çeşitli çalışmalarında Öztat, koleksiyonuna kattığı el kuklalarındaki Şeytan figürünün ırksallaştırılmış temsillerini sorgular.